Akademia Celomanii startuje 17.09 · 5 dni LIVE · 100% bezpłatnie

Dyscyplina to mit! Sukces zależy od energii do działania

Ilekroć zaczynam mówić o energii do działania, na wstępie zawsze podkreślam, że to nie jest łatwy temat. Przede wszystkim dlatego, że wiąże się z bardzo długą listą fałszywych przekonań. Pewnie Ty również słyszałaś, słyszałeś, że „wystarczy się bardziej postarać”, że to wszystko „kwestia dyscypliny”, motywacji. Ale zapewniam Cię, to nie dyscyplina jest gwarancją sukcesu. A o motywacji napisałam nawet oddzielny artykuł tutaj, na blogu. Ten wpis może zmienić Twój sposób myślenia o produktywności. Dowiedz się, dlaczego nie masz siły, by działać. 

Z tego tekstu dowiesz się między innymi:

Dyscyplina to tylko hasło

Bez przedłużania mogę powiedzieć, że w wielu przypadkach problemem nie jest brak dyscypliny tylko przeciążony układ nerwowy. To właśnie wtedy – nawet w sytuacji, w której doskonale wiesz, co robić – nie możesz się „zebrać”.

Poniedziałkowy poranek, zaplanowany wcześniej trening. A Twoje ciało mówi „nie”. Nie masz siły, żeby w ogóle się ponieść. Co przychodzi do Ciebie w tej chwili? Jak bumerang wracają hasła: „Jestem leniwy”, „Jestem beznadziejny”, „Co ze mną jest nie tak?”. Masz poczucie, że nie robisz rzeczy, które osobiście planujesz. 

Jeśli nie dyscyplina, to co?

Żyjemy w świecie, w którym dyscyplina, a konkretnie samodyscyplina jest gloryfikowana. Ciśnij! Wychodź ze strefy komfortu! Najlepiej codziennie! To hasła, których pełne są media społecznościowe. 

Ale Twój autonomiczny układ nerwowy to nie jest element scenografii w Twoim życiu – to  pierwszy plan, główny bohater i reżyser wszystkich Twoich działań.

To od niego zależy „ochota” na wstawanie. Nie od tego, jak bardzo sobie coś postanowisz, na ilu listach to-do to zapiszesz. Jeżeli ciało mówi stop, to żadna afirmacja, żadna dyscyplina tego nie pokona. 

Trzy stany, na które dyscyplina nie ma wpływu

Zgodnie z teorią poliwagalną nasz organizm może być w trzech stanach. Są to:

  1. bezpieczeństwo, 
  2. walka lub ucieczka,
  3. zamrożenie.

Teoria ta – opisana w latach 90. XX wieku przez Stephena W. Porgesa – wskazuje, jak autonomiczny układ nerwowy reaguje na pozostawanie w każdym z tych stanów, wyjaśnia związek między tym, co czujemy, naszymi emocjami, a procesami zachodzącymi w ciele.

Jak łatwo się domyślić, w drugim i trzecim stanie działanie wynika z przymusu. Niezwykle trudno wówczas o kreatywność czy efektywność. 

Nie możesz zmusić już zmęczonego układu nerwowego do działania. Ale dobra informacja jest taka, że możesz go regulować.

Jednak zanim opowiem trochę więcej o regulacji, chcę Ci powiedzieć jeszcze o czymś szalenie istotnym. Chodzi o metodologię, która pozwoli Ci ocenić, w jakim stanie faktycznie jesteś. 


Kobieta w białym garniturze siedzi na krześle i trzyma kartkę z logo Celomanii. Po prawej napis Celomania Karolina Karolczak i hasło: Zapisz się do mojego newslettera. Poniżej button Dołącz

Okno tolerancji

Obszar, w którym działasz w zgodzie ze swoją własną energią, bez przymusu to właśnie okno tolerancji. To przestrzeń nacechowana spokojem, jasnością, kreatywnością, dobrym samopoczuciem, otwartością, a nawet gotowością.

Powyżej okna robisz dużo, ale chaotycznie. Jesteś impulsywny, złośliwy, ale też towarzyszą Ci lęki.

Poniżej okna czujesz otępienie, niechęć, apatia, a nawet depresja.

W której przestrzeni spędzasz najwięcej czasu? Jaki stan towarzyszy Ci w ciągu dnia? Czy kolejne dni wyglądają tak samo?

Bardzo istotna informacja jest taka, że możesz regulować swoje okno tolerancji. Jak? Na pewno nie przez regularne wystawianie się na stres i przebodźcowanie. Kluczowe jest świadome rozszerzanie strefy, w której czujesz się komfortowo. Pomagają w tym najbardziej regulacja systemu nerwowego i praca z własnymi emocjami. 

Dyscyplina vs. samoregulacja

Zamiast kurczowo trzymać się postanowień i wyobrażonych ścieżek mających doprowadzić do sukcesu, postaw na techniki samoregulacji. Znakomitym przykładem są sportowcy. 

Jeśli oglądasz rozgrywki lub zawody, na zbliżeniach widać niekiedy zawodników, którzy robią np. dwa szybkie wdechy nosem, po czym ustami długo wypuszczają powietrze z płuc. To jest ta metoda, która działa, naprawdę.

I Ty również – nawet jeśli nie startujesz w wyścigach – możesz stosować ją w ważnych dla siebie momentach. Już po pierwszym cyklu odczujesz różnicę. Po trzech – zmianę.

Mapowanie wewnętrznego stanu

Inny sposób, który warto praktykować codziennie to pięciosekundowe mapowanie wewnętrznego stanu. Trwa dokładnie tyle: 5 sekund. I możesz to zrobić właściwie w każdych warunkach. Polega na tym, aby z chwili stresu, przemęczenia, zniechęcenia zamknąć oczy i zwizualizować sobie skanowanie całego ciała – od góry do dołu. Po wszystkim zadaj sobie pytanie o to, gdzie jesteś. W oknie? Najprawdopodobniej nie. Zatem nad nim czy pod nim?

Co zrobić z wynikiem?

Jeżeli jesteś powyżej okna, spróbuj uspokoić oddech i pójdź na krótki, nawet 5-minutowy spacer. Nie możesz wyjść na zewnątrz? Przejdź się po wodę lub herbatę do innego pomieszczenia.

Poniżej okna – włącz muzykę, zrób kilka przysiadów, zaangażuj ciało do energiczniejszego ruchu.

Kiedy i jak często stosować te narzędzia? Najlepiej codziennie, nawet kilka razy.

To prosta, ale niezwykle skuteczna metoda regulowania systemu nerwowego. 

Nie brzmi spektakularnie? Ale przynosi zaskakująco dobre efekty. 

I sprawia, że o wiele lepiej potrafisz definiować swoje samopoczucie, szybciej rozpoznawać nadciągające zniechęcenie. Z czasem takie formy samoregulacji staną się dla Ciebie wręcz intuicyjne.

Stymulacja nerwu błędnego

Nerw błędny jest traktowany jako autostrada między mózgiem i ciałem. Jego stymulacja ma na celu rozładowanie napięcia. I tu ponownie rozwiązaniem jest coś niezwykle prostego, dostępnego dla każdego, zawsze i wszędzie. To na przykład nucenie, śpiewanie, śmiech – wszystko, co pobudzi struny głosowe.

Slow eating

A na koniec jeszcze metoda regulacji układu nerwowego, która z pewnością jest dość zaskakująca dla większości osób. Możesz ją stosować, gdy czujesz dyskomfort. To bardzo powolne jedzenie w ciszy. Maksymalna koncentracja na strukturze, smaku, ruchu.

To też w pierwszej chwili może się wydawać bardzo proste. Ale jesteśmy przyzwyczajeni do rozmawiania czy scrollowania telefonu w czasie posiłków. Czasami nawet jedzenia przy biurku, podczas odpisywania na wiadomości albo wyklikiwaniu jakichś dokumentów. Pełna koncentracja na krojeniu, gryzieniu, połykaniu będzie przez jakiś czas dla większości osób dość trudna. Niejednokrotnie przyjdzie ochota, by sięgnąć po smartfon.

Dyscyplina będzie niepotrzebna, gdy odzyskasz energię

Wiem, to wydaje się zbyt proste. Posiłki bez pośpiechu? Śpiewanie? Tak. Regularne praktykowanie tych technik sprawi, że rozszerzysz swoje okno tolerancji. Zmniejszy się napięcie, będziesz oddychać spokojniej, sypiać lepiej. Dzięki tym mikronawykom wzrasta Twój potencjał.

Zanim zaczniesz zarzucać sobie lenistwo, porównywać się do innych, bombardować własne zachowania krzywdzącymi ocenami, zainteresuj się tym, jak miewa się Twój układ nerwowy. To od niego zależy, co i jak będzie mogło się wydarzyć. Uważność na siebie, kilka nieskomplikowanych ćwiczeń – tyle wystarczy, by na co dzień o wiele lepiej funkcjonować.

Nie musisz budować wielopoziomowych planów opartych na samodyscyplinie i ciągłemu ściganiu się ze sobą. Troska o układ nerwowy przyniesie o wiele lepsze efekty. I będzie działała długoterminowo.



Jeśli interesują Cię podobne treści, polecam Ci również moją książkę „Celomania. Potęga realizacji Twoich celów”.

Facebook
Email
WhatsApp